Rob van Hemert

In de jaren 60, terwijl Rob van Hemert op de Kunstacademie zat, verloor hij zich - in zijn atelier in de kelder van zijn ouderlijk huis - in de kunst op de klanken van Jazz muziek: Charlie Parker, Ornette Coleman, Eric Dolphy en nog vele anderen. De bijna abstracte muziek en het feit, dat hij gelijktijdig ook bouwkunde studeerde, hebben voor altijd zijn beeld en zijn kunst gevormd.

In zijn gehele carrière als een fulltime beeldend kunstenaar, heeft Rob van Hemert zijn kunst op verschillende manieren uitgedrukt; daarbij telkens gebruikmakend van verschillende disciplines. Elke kunstuiting – vaak onder verschillende pseudoniemen - markeren betekenisvolle periodes in zijn leven. En iedere periode was een aansporing voor een volgende kunstuiting.

Hij raakt nooit uitgekeken op de symmetrie van geometrische patronen. De eenvoud daarvan drukt voor hem een onbeschrijfelijke spanning uit. Telkens vindt hij zichzelf daarin terug; in welke kunstvorm dan ook: zijn schilderijen, zijn draadsculpturen en de laatste tijd in zijn wandobjecten van karton en hout.