Sabrina Tacci

SABRINA TACCI

Ik werk aan mijn schilderijen als een musicus aan composities; elke aanraking en ieder teken krijgt een plaats en een redden om te bestaan.

De vrouw is altijd een centraal thema geweest in mijn werk. Ik werk in haar kleuren, lijnen en vormen, ik wil de (innerlijke) schoonheid zichtbaar maken. Ik laat mij inspireren door de Italiaanse traditie.

Zo ook bij de “Dark portretten”. Een serie die ik sinds 2009 verder heb ontwikkeld.
Gezichten hebben mij altijd gefascineerd; en vooral wat “er achter” is.
De vloeistoffen in beweging, het pulserende bloed, de gedachtes…
Het zijn nooit portretten maar zielen, voortgekomen uit een andere realiteit..

In 2011 begon ik met een nieuw onderzoek: het mannelijk lichaam. Ik probeer de zachte kant van de man te tonen, de kwetsbaarheid en de zoetheid, geïnspireerd door Michelangelo’s sculpturen “Prigioni”. En dan het Androgyne, de Hermaphrodiet, Transgender, man en vrouw in een lichaam versmolten. Een thema dat me blijft boeien en inspireren.

Schilderes Sabrina Tacci( Turijn 1966) studeerde in 1992 cum laude af aan de Kunstacademie van Carrara,  en won de National Art Academie award.
Daarna exposeerde zij in verschillende Italiaanse steden, waaronder Milaan en Turijn.
In 2004 verhuisde ze naar Nederland en vestigde zich in Bergen(NH).
Ze exposeerde in diverse Nederlandse galeries en kunstcentra o.a. Amsterdam, Den Haag en in 2011 in Berlijn.
In 2012 maakte RTVNH een kunstreportage over haar in haar atelier.
In 2015 schilderde ze 9 monumentale schilderdoeken voor de multimediale Theaterproductie “…E la bellezza non potra’ cessare”, die in première ging in Pisa en in het festival “Lunatica” in Carrara.
Werkend en wonend in Nederland slaat zij een brug tussen de Noord-Europese cultuur en haar Mediterrane wortels.
Kunstwerken van Sabrina Tacci zijn in het bezit van particuliere en openbare collecties over de hele wereld in meer dan 10 landen (o.a. Nederlands, Zweden, Duitsland, Chili, Spanje , Italië en Frankrijk)

Sciamano Dormiente

Prigione, hommage a Michelangelo

Orlando

L'ultimo raggio di sole 

La Rossa

Dissolvenza

Sabrina Tacci